Update

Het begint behoorlijk druk te worden hier in Zeeland. Gisteren deed ik even boodschappen hier bij de plaatselijke AH en er was geen doorkomen aan met het winkelkarretje.

Ook zijn bijna alle plaatsen op de camping nu bezet en dat geeft een gezellige drukte. Bij het animatiegebouw is nu het 'spetterfestijn' en daar zijn de kinderen nu naar toe. 

Die animatie is voor de kinderen geweldig. Er zijn doorlopend activiteiten die georganiseerd worden door een aantal animatiemedewerkers. Jonge meiden en dito jongens herkenbaar aan het Ardoerlogo op hun shirt. Mert en Ebru vinden niet alles een succes maar de bingo, het schuimfestijn door de plaatselijke brandweer en de dagelijkse schaterparade kunnen de goedkeuring nog wel wegdragen. 

Voor de rest merk je dat het vooral blonde meisjes van zes zijn die meedoen met het knutselen en dergelijke aanverwante tuttelactiviteiten. Ebru voelt zich eigenlijk te groot en Mert heeft een broertje dood aan creatieve bezigheden. 

En zo is de vakantie de laatste week ingegleden. Het is al weer dinsdag en we volgen het nieuws van MH17 op de voet. Gelukkig is er nu hoop dat de slachtoffers binnen afzienbare tijd in Nederland aan zullen komen. En dan zal na een tijdje het nieuws hierover verdrongen worden door andere zaken. Zo gaat dat meestal. 

Heel langzaam beginnen we te denken aan ons vertrek zaterdag. Maar echt heel langzaam. Het is heerlijk weer, na een smerige kille dag gisteren, en de vooruitzichten zijn prima. Dus we genieten volop. En ik heb nog boeken genoeg. En Mert ontpopt zich als een goede assistent-kok. 

Braaien

Trends komen en gaan in kampeerland. Tot aan het moment dat we onze eerste caravan kochten in 2005 kampeerden we  met een tent. Koken deed ik altijd op een gasstelletje van Campinggaz. Met bijbehorende blauwe gastank. Die altijd leeg was op het moment dat dat helemaal niet uitkwam. En dan moest je met de lege tank naar de campingwinkel om hem tegen een idioot hoge prijs in te wisselen voor een nieuwe.

Het koken ging trouwens prima op dat twee-pittertje. Ik gebruikte een nest-en stapelbaar aluminium pannenset met van die knijpertjes om de pannen te hanteren. En een ouwe juspan of koekepan voor het bakken.

Koken in de tent heb ik nooit gedaan. Als kind maakte ik mee dat onze tent bijna afbrandde door een wapperend tentgordijn dat in brand vloog. Razendsnel handelen van mijn oom met een brandblusser voorkwam een ravage.

Dus ik kookte buiten en dat is ook veel leuker. Als het niet regent tenminste. Maar dan was er de snackbar of restaurant. Afhankelijk van het budget.

Bij de komst van onze eerste KIP-caravan bleef ik dit zo doen. De gasinstalatie van dit kippebeest uit 1983 vertrouwde ik niet zo. Dus het gaskomfoor in de caravan bleef ongebruikt en bood plaats aan de televisie. 

Toen kwam er wat nieuws. Bij elke tent of caravan zag je inmiddels een aantal variabelen waarvan er altijd wel een aantal aanwezig waren: twee blauw-wit gestreepte campingstoelen met een hoofdkussentje, een inklapbare gezinstafel die vanuit koffertoestand ongetoverd werd tot tafel met vier zitplaatsjes, een tapijt van bolletjeskunsstof voor onder de luifel en ... de Skottelbraai.

De blauwe stoelen hebben wij ook. De koffertafel ook, maar die loopt op zijn laatste benen vanwege defecte scharniertjes, het bolletjestapijt nog niet, maar de skottel heb ik echt in mijn hart gesloten. Op het moment van koken zet ik alles klaar op de blauwe koffertafel, zet een blauwe tuinstoel naast de skottel, een blikje bier of glaasje wijn onder handbereik en 'braaien' maar. Als ik wat nodig heb roep ik een van de kinderen, want ik kan er natuurlijk niet bij weglopen. Gevaarlijk... 😜 

Ideaal. En leuk om te doen. Alleen pasta of rijst koken moet apart. In de caravan. Want het oude campinggaz stel ligt nog wel in de disselbak, maar ik weiger om 38 euro uit te geven voor een paar liter gas. Wie de bekende blauwe tank wil hebben mag hem gratis ophalen. Leeg uiteraard.

Menu van gisteren: aardappelkrieltjes, sla en zelfgemaakte kipspiesjes met satesaus...