Vorige week waren er verkiezingen. Voor de provinciale staten. En er was weer een hoop gedoe. Wat opvalt in deze tijden is dat het vertrouwde politieke landschap op een verschrikkelijke manier aan het versnipperen is. Vroeger, en niet eens zo heel erg vroeger, had je links de PvdA en enkele kleine splinters, in het midden het CDA en een beetje D66, en rechts VVD met enkele kleinrechtse spinters, vaak orthodox christelijk.
De verkiezingen gingen over de machtsvraag voor links, dan wel rechts. CDA deed altijd mee, en PvdA of VVD zaten in de oppositie. Het ging om een wereldbeeld. Liberaal of sociaal-democratisch. Meer of minder overheid. Meer of minder vangnet voor de zwaksten.
En alles hield elkaar in evenwicht. Na een periode centrum-rechts volgde een periode centrum-links. Waarin dan weer een en ander werd gecorrigeerd. En andersom.
Nu is het van alles niks. Een groot schreeuwerig links blok met de SP. En een dito rechts blok met PVV. Beiden claimen de oplossingen paraat te hebben. En veel mensen geloven daarin. En in het midden worstelen de traditionele partijen om het land toch maar bestuurbaar te houden. Het gevolg is dat het midden naar elkaar toe is gekropen. Rutte en Samsom. En nu lees ik op internet de volgens Maurice de Hond een groot deel van de Nederlanders het CDA weer terug wil als regeringspartij. En waarom? Nog meer midden. Nog meer kleurloosheid.
Ik word er niet vrolijker van. En heb toch maar weer PvdA gestemd. Want als er progressieve invloed op het beleid moet komen, dan niet van de SP alsjeblieft. Dat zijn en blijven orthodoxe maoisten. En ondemocratisch ook nog. En dogmatisch bovendien. En ik moet niks hebben van dogmatiek.
Mijn weblog over het leven nu zonder Sjoerd (Quil) die op 24 februari 2010 overleed aan de gevolgen van leukemie (AML). Over leven zonder Sjoerd, maar met alle herinneringen aan hem, met mijn gezin, met mijn werk, met mijn familie en met mijn vrienden. Over leven met dagelijkse- en minder dagelijkse dingen. Over leven met humor, boeken, televisie, actualiteit en andere zaken die de moeite waard zijn.
Posts tonen met het label politiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label politiek. Alle posts tonen
zondag 22 maart 2015
woensdag 29 februari 2012
Borgen
In het bezit gekomen van deze prachtige politieke thriller. Maar liefst tien afleveringen van een uur. Het verhaal speelt in Denemarken. En gaat over de eerste vrouwelijke premier, haar onzekere stappen op het pad van de macht, over spindocters, over koehandeltjes en alles wat de politiek zo interessant maakt. Ik heb er al vijf gezien. Nu de andere vijf nog. En dat wordt dan weer laat, want voor de rest is er niemand in dit huis die mee wil kijken. Zodat ik moet wachten tot iedereen van de vloer is...
Volgens de BBC dé nieuwe hit die je gezien moet hebben! Aanrader. Echt.
Volgens de BBC dé nieuwe hit die je gezien moet hebben! Aanrader. Echt.
zaterdag 15 oktober 2011
zondag 25 september 2011
Wilders vs Rutte
Het is te gek voor woorden dat dergelijk gedrag tegenwoordig is doorgedrongen in de vergaderzaal van onze volksvertegenwoordigers. Wilders gaat ver de grens over, maar Mark Rutte mag wel eens een training krijgen hoe hij daar op moet reageren. "Tsjongejongejonge.... Doe zelf eens normaal..."
Tenenkrommend. Aan beide zijden.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Rijen…
… Bij de Bulgaarse grens 2 uren in de rij, bij de Servische grens twee uren en bij de Hongaarse grens 4,5 uur. Orban wil geen vreemdelingen...
-
We schrijven 1977. Ik weet het: dat is inmiddels 41 jaar geleden. En ik was toen 14 jaar oud. En had een vriendinnetje. En niet zoveel...
-
Als je op stedentrip bent dan moet je de tijd optimaal benutten. Dus om zeven uur op en om acht uur ontbijt. Op het dakterras van het hotel...
-
Voor wie mijn blogjes uit eerdere jaren heeft gelezen zal het ook wel bekend zijn, maar voor ons is het zeker altijd weer het feest der her...

