Vandaag hadden we studiedag. Die om half negen begon ipv de gebruikelijke negen uur van de andere dagen. Dat betekende een half uur eerder opstaan. En dat is voor mij een hele opgave, want avondmens en zeker geen ochtendmens.
Strak op tijd reed ik vanmorgen weg en zag dat ik de OTTO nog aan straat moest zetten. En dat maar even gedaan. Dus terug. En toen zag ik dat de achterband van Fatma's autootje plat was.
Gisteren heeft het ding net een beurt gehad, winterbanden erop, helemaal goed. Niet duur want we hebben voor dit soort dingen een betere beun de haas. En natuurlijk vertelde ik dat gisteren aan enkele mensen. Goedkoop etc etc.
Fatma zegt dan:" Pas maar op, want de dag erna is het mis. Dat is het boze oog." En dat is Turks, maar ik geloof dat het in andere culturen ook speelt. Dit bijgeloof. Want dat is het natuurlijk.
En ja hoor. Lekke band. En, geloof me, dit is de derde of vierde keer dat me dit overkomt. Als ik iets positiefs zeg over mijn auto dan is het een dag later mis. Echt waar.
Maar ik geloof dat niet hoor. Van dat boze oog. Ben je gek. Ben ik veel te rationeel voor. En ook veel te Nederlands.
Maar toch...
