![]() |
| Thee zetten... Levensgevaarlijk. Maar lief bedoeld.. |
Mijn weblog over het leven nu zonder Sjoerd (Quil) die op 24 februari 2010 overleed aan de gevolgen van leukemie (AML). Over leven zonder Sjoerd, maar met alle herinneringen aan hem, met mijn gezin, met mijn werk, met mijn familie en met mijn vrienden. Over leven met dagelijkse- en minder dagelijkse dingen. Over leven met humor, boeken, televisie, actualiteit en andere zaken die de moeite waard zijn.
Posts tonen met het label gezin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label gezin. Alle posts tonen
woensdag 26 oktober 2011
zaterdag 22 oktober 2011
vrijdag 21 oktober 2011
zaterdag 15 oktober 2011
Sjoerd bijna 16...
Morgen is het 16 oktober. In 1995 is Sjoerd geboren, dus zou hij morgen 16 jaar zijn geworden. En in de vierde klas van het VO hebben gezeten. En bevoegd zijn om op een scooter te mogen rijden en vieze films te kijken....
Het mag/ mocht niet zo zijn. Morgen zal natuurlijk een bijzondere dag zijn. Met herdenking en de nodige rituelen. Zoals een bezoekje aan het crematorium en het oplaten van een dreamflyer als het donker is. Maar ook het eten van slagroomtaart. Want dat vond hij lekker.
De tweede verjaardag van Sjoerd die we niet in zijn bijzijn kunnen vieren.
Op de foto een jarige Sjoerd in 1997. Hij werd twee.
Nog 12 te gaan...
Het mag/ mocht niet zo zijn. Morgen zal natuurlijk een bijzondere dag zijn. Met herdenking en de nodige rituelen. Zoals een bezoekje aan het crematorium en het oplaten van een dreamflyer als het donker is. Maar ook het eten van slagroomtaart. Want dat vond hij lekker.
De tweede verjaardag van Sjoerd die we niet in zijn bijzijn kunnen vieren.
Op de foto een jarige Sjoerd in 1997. Hij werd twee.
Nog 12 te gaan...
![]() |
| Blij met een lawaaiauto... Later werd dat anders |
zondag 9 oktober 2011
Over eten
Misschien was het al opgevallen, maar trouwe bezoekers van dit weblog, en van de vorige en ook die daarvoor, kunnen zien dat ik nogal eens blog over eten en alles wat daarmee samenhangt.
In dit gezin ben ik meestal degene die zorgt voor de consumptieve kant van het leven. En ook in het gezin hiervoor want gescheiden.
Ik vind dit leuk. Meestal. Er kan niet beweerd worden dat ik een natuurtalent ben wat betreft koken, maar toch kan ik in redelijk snelle tijd een smakelijke maaltijd op tafel krijgen. En met niet te veel tijd bedoel ik ongeveer een half uur. Want vroeger, toen ik kleine jongen was, had mijn moeder altijd stipt om zes uur het eten op tafel. Vader werkte en kwam rond die tijd thuis. En dan deed hij zijn schoenen uit en kon zo aanschuiven. We hadden een ronde tafel en mijn ouders zaten tegenover elkaar en mijn zusje en ik ook. Dus de tijd van zes uur is er ingesleten, en daar hou ik graag aan vast. Met als gevolg dat als ik om half zes thuis ben, er in een half uur gekookt moet worden. En dat kan best, mits je niet vlees moet ontdooien etc.
Mijn moeder is een echte keukenprinses, maar vooral waar het gaat om de Hollandse pot. Dat wil zeggen een stukje vlees, aardappeltjes en groente. Als ik vroeger thuis kwam en ik vroeg :"Wat eten we?" Dan was het antwoord steevast:" Aardappels en groente". En daar was ik niet zo blij mee, want ik ben meer van de andere dingen. En eenmaal uit huis nam ik al vrij snel de kooktaak op me. Eerst in het studentenhuis waar ik een paar jaar half samenwoonde en waar we kookten met een aantal medestudenten in een echte studentenkeuken. Een corveelijst was er ook en ook een kookdag. In een oude villa in het centrum van Hengelo vond dit alles plaats. Soms ontstonden er toestanden. Zoals gooien met poffertjes en poedersuiker. Met veel bier. Een medestudent had een week later de poedersuiker nog in zijn, toen nog in de mode zijnde, lange haren zitten. Ons werd meteen duidelijk dat hij niet zo vaak onder de douche ging.
Ook gebeurde het vaak dat de vaat van donderdags voor een vakantie rustig een paar weken in de keuken bleef staan. Met alle gevolgen van dien. Paddenstoelen heb ik in soorten en maten gezien in die keuken.
En nu heb ik een gezin en moet er elke dag eten op tafel komen. En als je de hele dag hebt gewerkt is dat soms echt een opgave. Vooral op dinsdag of donderdag. Dat zijn van die dagen. In het weekend zijn we altijd wat gemakkelijker. Vaak pannenkoeken, broodmaaltijdje met wat lekkers of de bekende frieten.
Vanavond had ik me uitgesloofd voor een lekkere ovenschotel met rode kool. Zelf gemaakte aardappelpuree erbij. Echt lekker. Vond iedereen. Ook schoonzus die mee at en eigenlijk alleen de Turkse keuken kent. Behalve Ebru...
"Papa. Dat eten van vandaag... Ik vond het net gekleurde modder..."
En bedankt !
In dit gezin ben ik meestal degene die zorgt voor de consumptieve kant van het leven. En ook in het gezin hiervoor want gescheiden.
Ik vind dit leuk. Meestal. Er kan niet beweerd worden dat ik een natuurtalent ben wat betreft koken, maar toch kan ik in redelijk snelle tijd een smakelijke maaltijd op tafel krijgen. En met niet te veel tijd bedoel ik ongeveer een half uur. Want vroeger, toen ik kleine jongen was, had mijn moeder altijd stipt om zes uur het eten op tafel. Vader werkte en kwam rond die tijd thuis. En dan deed hij zijn schoenen uit en kon zo aanschuiven. We hadden een ronde tafel en mijn ouders zaten tegenover elkaar en mijn zusje en ik ook. Dus de tijd van zes uur is er ingesleten, en daar hou ik graag aan vast. Met als gevolg dat als ik om half zes thuis ben, er in een half uur gekookt moet worden. En dat kan best, mits je niet vlees moet ontdooien etc.
Mijn moeder is een echte keukenprinses, maar vooral waar het gaat om de Hollandse pot. Dat wil zeggen een stukje vlees, aardappeltjes en groente. Als ik vroeger thuis kwam en ik vroeg :"Wat eten we?" Dan was het antwoord steevast:" Aardappels en groente". En daar was ik niet zo blij mee, want ik ben meer van de andere dingen. En eenmaal uit huis nam ik al vrij snel de kooktaak op me. Eerst in het studentenhuis waar ik een paar jaar half samenwoonde en waar we kookten met een aantal medestudenten in een echte studentenkeuken. Een corveelijst was er ook en ook een kookdag. In een oude villa in het centrum van Hengelo vond dit alles plaats. Soms ontstonden er toestanden. Zoals gooien met poffertjes en poedersuiker. Met veel bier. Een medestudent had een week later de poedersuiker nog in zijn, toen nog in de mode zijnde, lange haren zitten. Ons werd meteen duidelijk dat hij niet zo vaak onder de douche ging.
Ook gebeurde het vaak dat de vaat van donderdags voor een vakantie rustig een paar weken in de keuken bleef staan. Met alle gevolgen van dien. Paddenstoelen heb ik in soorten en maten gezien in die keuken.
En nu heb ik een gezin en moet er elke dag eten op tafel komen. En als je de hele dag hebt gewerkt is dat soms echt een opgave. Vooral op dinsdag of donderdag. Dat zijn van die dagen. In het weekend zijn we altijd wat gemakkelijker. Vaak pannenkoeken, broodmaaltijdje met wat lekkers of de bekende frieten.
Vanavond had ik me uitgesloofd voor een lekkere ovenschotel met rode kool. Zelf gemaakte aardappelpuree erbij. Echt lekker. Vond iedereen. Ook schoonzus die mee at en eigenlijk alleen de Turkse keuken kent. Behalve Ebru...
"Papa. Dat eten van vandaag... Ik vond het net gekleurde modder..."
En bedankt !
zondag 2 oktober 2011
Herfstbos
Met de kinderen vanmiddag een bezoekje gebracht aan het prachtige Ledeboerpark in Enschede. Naast een mooi herfstbos is er hier ook van allerlei educatiefs te beleven. Zoals oude schuren, een bijenstal, een heemtuin en nog meer leuke dingen.
Eigenlijk kwamen we voor de eikels en kastanjes. Voor de herfsttafel. Maar die waren er nog niet zoveel. Wel veel beukenootjes. En zwammen. En elfenbankjes. En paddenstoelen. En mooi weer...
Eigenlijk kwamen we voor de eikels en kastanjes. Voor de herfsttafel. Maar die waren er nog niet zoveel. Wel veel beukenootjes. En zwammen. En elfenbankjes. En paddenstoelen. En mooi weer...
![]() |
| Bijenkasten |
Abonneren op:
Posts (Atom)
Rijen…
… Bij de Bulgaarse grens 2 uren in de rij, bij de Servische grens twee uren en bij de Hongaarse grens 4,5 uur. Orban wil geen vreemdelingen...
-
We schrijven 1977. Ik weet het: dat is inmiddels 41 jaar geleden. En ik was toen 14 jaar oud. En had een vriendinnetje. En niet zoveel...
-
Als je op stedentrip bent dan moet je de tijd optimaal benutten. Dus om zeven uur op en om acht uur ontbijt. Op het dakterras van het hotel...
-
Voor wie mijn blogjes uit eerdere jaren heeft gelezen zal het ook wel bekend zijn, maar voor ons is het zeker altijd weer het feest der her...








