112

Vanaf maart 2009 ben ik een blogger. Soms vaak, soms onregelmatig, maar nog nooit met een stop van meer dan vier maanden. Dat was even schrikken.

Dus ik heb een (enigszins) verlaat goed voornemen: vanaf nu gaat er weer dagelijks geblogd worden. Het is een weddenschap met mijzelf. Het is ook helemaal geen opgave, want ik heb het altijd leuk gevonden en ik heb er echt zin in. Nu ik achter het scherm zit schieten de onderwerpen me al te binnen.

Dus: tot aan de zomervakantie, die begint dit jaar op maandag 6 juli, kunt u elke dag een blogje verwachten. Met een foto, een tekst, een belevenis, een grappigheidje of iets anderszins wat de moeite waard is in mijn ogen.

En een snel rekensommetje leert mij dat ik veertien weken te gaan heb, dus tot en met 5 juli, ook een zondag, en de vakantie is dan al een feit, eenhonderentwaalf blogjes. (zijnde 112)

Eigenlijk 111, want zonder aan het getal 112 afbreuk te willen doen, de eerste is nu klaar.

Zo is het...

Het oude weblog...

Het werkt weer. Nu heb ik twee blogpagina's. Dat is niet de bedoeling. Shitzooi. Ik ga nadenken over hoe hier mee om te gaan. Misschien kan ik de een in de ander importeren.
In elke geval:

 http://papanuzonderquil.weblog.nl is weer online

Anderhalf jaar blogjes. En leuk...

Vrijdag

Kogel door de kerk.

Ik heb besloten om hier voorlopig te gaan bloggen. Het debacle bij weblog.nl duurt me te lang en ze zijn dus inderdaad een klant kwijtgeraakt. Te zijnertijd zal ik proberen om de berichten van het oude weblog hier te importeren. En heel misschien wel andersom... Maar het bevalt hier wel. Wat meer mogelijkheden en zonder reclamegedoe op je site.

Ik zal het wereldkundig maken via Facebook, de mail en langs andere wegen. Mocht het de komende tijd gaan veranderen dan draai ik het weer

Alleen ...

Papa heeft lekker eten gekookt. Stukje zalm met een sausje en pasta. We konden niet aan tafel eten, want we gaan het weekend weg en de tafel is een verzamelpunt voor mee te nemen spullen geworden. Gezellig voor de TV dus eten. Die dan  niet aan mag van papa. Want aan onder het eten TV kijken heeft papa een broertje dood. Dus gesprekjes van hoe het op school was en dergelijke onderwerpen die je aan- of bij de tafel in dit geval, behoort te bespreken. En dan verdwijnt mama, want tennis, en dan verdwijnt Ebru, want afgesproken met een vriendje en dan verdwijnt Mert, want voetballen op straat.

En papa zit in zijn eentje na te tafelen... Maar dat geeft niet, want nu kan ik mooi even bloggen, een JPSje opsteken, een senseo maken, en mijn tas in gaan pakken voor het weekend.

Oh ja, en de tafel afruimen, de vaatwasser inpakken, keuken strak maken en verdere kuisende maatregelen.